Беркатлылык

Дөньяда ихлас кешеләр күп. Алар белән рәхәт: аралашканда, бөтен җанын ачып салган кебек тәэсир кала. Үзең дә ачыласың, эчеңне пошырып торган кичерешләрең белән уртаклашасың. Җиңел булып кала. Ихласлык һәрвакыт әйбәт.

Әйбәтлек

Җинаятьчегә әйләнергә яки төрмәгә утырырга беркайчан да соң түгел. Бу синең әйбәтлегеңә дә, җинаять кылмавыңа да карамый. Кем әйтмешли, статьясы табыла инде.

Эшләми

Доктор кәгазьләргә күмелеп утыра иде. Нәрсәдер яза. «Илһам килгән бугай», – дип уйлады Гали һәм сулыш алырга да куркып, ишек төбендә торуын белде. Ә доктор яза да яза. «Берәр нәшрият белән килешү төзегәндер, – дип уйлады Гали, – китап язадыр...»

И адәм балалары...

Кайчагында мин үземне чит планета кешесе сыман тоям. Җирдә яшәгән бу кавемнең минем нәселемдә дәхеле дә юктыр сыман була.

Эш кешесе

Урам сөйли

Кеше сүзен тыңлап тилмерә торган гадәт юк болай. Әмма адәм арасында булгач, колагыңны каплап йөреп булмый – матур түгел. Шуңа кайбер авазлар ишетелеп кала.